علل خرافات:
انسان در طول تاريخ همواره بدنبال کشف روابط بين پديده ها و اشيـاء بوده اما گاه اين روابط را به غلط تشخيص ميداده و موجب ميشده تا بين پديده ها روابطي غير واقعي قايل شود و همين روابط غير واقعي منجر به اعتقادات خرافي [اعتقادات نامربوط ] ميگرديده.
عوامل بسياري موجب تشخيص غلط روابط و ايجاد و گسترش اعتقادات خرافي میگرديد:
1- ضعف جسمي وناتواني انسان در مقابل محيط - که موجب عدم امنيت و ترس میشد ، تا انسان براي آرام کردن خويش به توهم و اميد واهي روي آورد ، همچنين شکست ها و ناموفقيت ها را با نسبت دادن آنها به عوامل خارجي توجيه کند.
2- اضافه شدن مشکلات لاينحل - که موجب تمايل به حل مشکلات از راههاي غير عادي و راحت و ميانبر ميگرديد ، مانند حل مشکل از طريق دعانويسي.
3- عدم ناتواني در توجيه و تفسير پديده ها - که موجب توجيهات غيرمنطقي و برخوردهاي احساسي و پذيرفتن هر چيز بدون دليل ميشد ، مانند اعتقاد به اينکه بخشي از امور زندگي ما بدست نيروهاي ماوراءطبيعي مانند شياطين و اجنه صورت ميگيرد، يا اعتقاد به اينکه حسود نيرويي فوق طبيعي بنام چشم زخم دارد.
4- ميل به پيش بيني آينده در انسان ، بخاطر ارضاء حس کنجکاوي و تطبيق بهتر خود باشرايط آينده - که موجب گرايش به طالع بيني و فال ميگرديد.
5- ترويج خرافه توسط خرافه پرستان وکسانيکه از خرافات سود ميبرند – که موجب گسترش وسيع و حتي تبديل شدن آن به قسمتي از فرهنگ ملتها گرديده ، علی الخصوص که با مذهب واعتقادات مردم هم پیوند خورده.
